En hoe gaat dat dan? Bijna hetzelfde als in Nederland. Je krijgt een stemkaart over de post:
En de lijst met kandidaten.
Tot mijn verrassing kende ik bijna iedereen op de lijst. Aymeric bijvoorbeeld is onze buurman van Le Castélan (met die lelijke schuur). Het kringetje is klein, maar dat is logisch in een gemeente met 380 inwoners. Ook wist ik al via de tamtam dat Roland wel de nieuwe burgemeester zou worden.
In de envelop hadden ze meteen hun programma gestoken, daar was ik erg tevreden over. Ik was wel wat verbaasd dat er geen enkele andere lijst kwam. Ik vroeg aan Stefanie hoe dat zit en zij legde uit dat er 11 vacatures waren (een burgemeester, drie wethouders en zeven raadsleden) en dat die dus al ingevuld waren.
Op zondag 23 maart toog ik naar het stembureau in de Salle de Fêtes. De scheidende burgemeester, Honorine, was voorzitter. Rechts van haar Pascal (die de zonnebloemen achter rondom ons huis beheert) en links Bernard. De vierde ken ik niet dus die is niet belangrijk.
Honorine vertelde dat er 267 stemgerechtigden waren en meestal ongeveer 80% van hen kwam stemmen.
Er was een stemhokje, en ik kreeg nogmaals dezelfde lijst als hierboven en een blauw envelopje. Maar ik verwachtte een vierkantje waarin ik een kruisje moest zetten. Ik wilde namelijk op Olivia stemmen. Zij is de beste van het dorp. Maar zo gaat het niet. Ik kon drie dingen doen:
1 De lijst gewoon in het envelopje stoppen, ik stemde dan op iedereen. Ik wees hun erop dat ik dan niet het stemhokje in hoefde, maar ze vonden dat dat wel zo hoorde.
2 Namen afstrepen, ik stemde dan op de overige kandidaten.
3 Een nieuwe naam toevoegen, dan telde mijn stem niet mee. Ik vroeg me hardop af wat dat voor zin had, ze konden me dat niet uitleggen.
Later begreep ik dat er ook blanco stemmen waren, waarschijnlijk moet je ze dan allemaal afstrepen.
Ik ging in het stemhokje en stemde toch maar op iedereen. Als je de moeite doet om dit dorp vooruit te willen helpen, honoreer ik dat. Ik deed dus niks en stopte de lijst in het blauwe envelopje en stemde:
Daarna vertelden ze mij dat vanaf zes uur geteld zou worden en dat ik daar welkom was. De burgemeester zou later worden gekozen door degenen die op de lijst staan. Ik kan nu vast verklappen dat Roland het geworden is.
Om zes uur ben ik gaan kijken naar het tellen van de stemmen. Dat was heel serieus. In iedereen zat doodstil te luisteren naar Honorine. Zij las de namen van de gekozenen voor:
Gelukkig las ze alleen de briefjes voor waar namen afgestreept waren. Mijn stem werd op de grote hoop gegooid (108 in totaal) van mensen die voor iedereen hadden gestemd. Het viel mij op dat Roland zeker niet als vaakste gekozen was, dat was Sabine Hulshof. Ja! Haar vader komt uit Nederland, ze hebben hier melkkoeien. Daarna was er een drankje natuurlijk. Een tweede ronde, die nodig is als geen enkele lijst meer dan 50% heeft, zat er voor ons niet in. Het percentage van onze lijst werd niet bekend gemaakt, dat kan ook niet want je kunt alleen het percentage tellen van elke persoon die erop staat. En die was vast ruim boven de 50%.
Tijdens het hele proces heb ik rondgevraagd wat het nut van het stemmen was, als alles toch al vast stond. Niet te dwingend natuurlijk, ik wil ze niet beledigen. Maar iedereen vond dat het goed gegaan was en 'als verwacht'.
Ui t de pers begreep ik dat er een groot verschil is tussen gemeentes onder en boven de 1000 inwoners. Boven de 1000 is het hetzelfde als in Nederland, alleen wordt daar de burgemeester meegekozen, door op zijn of haar lijst te stemmen.
Er zijn gemeentes onder de 1000 inwoers die ook meer dan een lijst hebben, maar dan wordt het 'heel ingewikkeld'. Hier in de buurt ligt Cazeneuve, 145 inwoners, en daar hadden ze drie lijsten, alle drie met te weinig mensen voor alle vacatures. Mijn vriendinnen van de Botanie konden het elkaar ook niet uitgelegd krijgen hoe daar werd bepaald wie nou wat zou gaan doen, dus daar berust ik dan maar in.
Mijn stemkaart bewaar ik, want die is nog goed voor de Europese verkiezingen. Dan stem ik op Eva Joly van de groenen. Een leuk mens.
